Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Κρασί και Μουντιάλ... Μέρος Δεύτερο

Πέμπτος Όμιλος: Ελβετία και Σερβία

Δύο χώρες της Ευρώπης με μακρόχρονη οινική παράδοση που δυστυχώς όμως παραμένουν σχετικά άγνωστες στην Ελλάδα καθώς δεν εισάγονται τα κρασιά τους στη χώρα μας. Στην Ελβετία οι κυριότερες ποικιλίες είναι η ερυθρή Pinot Noir (περίπου 30% της παραγωγής) και η λευκή Chasselas (περίπου 27% της παραγωγής). Το υπόλοιπο 43% της οινοπαραγωγής βασίζεται κυρίως σε Γαλλικές ποικιλίες (Merlot, Gamay, Chardonnay κλπ) και δευτερευόντως σε κάποιες πολύ ιδιαίτερες τοπικές ποικιλίες (Petite Arvine, Cornalin, Humagne Rouge κλπ). 
Στη Σερβία από την άλλη η πλέον φυτεμένη λευκή ποικιλία είναι η Smederevka, η οποία όμως χρησιμοποιείται για την παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων κρασιού χαμηλής τιμής και ποιότητας, ενώ στις ερυθρές κυριαρχεί η τοπική ποικιλία Prokupac. 

Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά κρασιά της Ελβετίας είναι το Pinot Noir Balavaud Grand Cru AOC Valais 2016. Χρώμα ανοιχτό ερυθρό, λαμπερό. Η μύτη είναι αρκετά τυπική της ποικιλίας. Στο στόμα η πλούσια, απαλή υφή του Pinot Noir συνδυάζεται όμορφα με τις μεταξένιες τανίνες. Το αποτέλεσμα είναι ένα ευχάριστο ισορροπημένο και καλά-δομημένο κρασί. 

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της ποικιλίας Prokupac είναι το Doja Vinarija Prokupac VTD 2016.  Έντονο κόκκινο - ρουμπινί χρώμα, αρώματα κόκκινων μούρων και βανίλιας. Το κρασί παραμένει στο βαρέλι για 9 μήνες κι αποκτά μέτριο σώμα, καλή δομή, ισορροπημένη οξύτητα και μαλακό και μακρύ φινίρισμα. 

Έκτος Όμιλος: Γερμανία

Μπορεί η Mannschaft να ήταν η μεγάλη απογοήτευση του Μουντιάλ, αλλά οινικά η Γερμανία δε σε απογοητεύει ποτέ. Μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς της Ευρώπης κυρίως λευκών κρασιών (με βασική ποικιλία το Riesling) και ελάχιστα κόκκινα (με βασική ποικιλία το Spätburgunder, το γερμανικό όνομα του Pinot noir). Τα κρασιά που παράγονται μπορεί να είναι ξηρά (trocken), ημίξηρα (halbtrocken), γλυκά αλλά και αφρώδη με την ονομασία Sekt. 

Μία φοβερή εισαγωγή στα Γερμανικά κρασιά, που δε θα τινάξει το πορτοφόλι σας, είναι το Dr. Loosen Red Slate 2014, ένα ξηρό Riesling που παράγεται με σταφύλια από τα κτήματα του Dr. Loosen με κόκκινα σχιστόλιθα εδάφη που βρίσκονται στα χωριά Ürzig, Ερντέν, Lösnich και Kinheim. Χρώμα χρυσαφί, με μία έντονη μεταλλικότητα στη μύτη που συμπληρώνεται από άνθικά αρώματα, μπαχάρια και άνθη εσπεριδοειδών. Στο στόμα ξεχωρίζει η οξύτητα και η μεταλλικότητα, που δίνουν τη βάση για να ξεδιπλωθεί μία μακρά επίγευση εσπεριδοειδών.

Έβδομος Όμιλος: Αγγλία

Μπορεί να σας φανεί παράξενο αλλά η Αγγλία μπήκε πρόσφατα στον οινικό χάρτη της Ευρώπης. Η κλιματική αλλαγή επέτρεψε την καλλιέργεια της αμπέλου και την παρασκευή κρασιών στο Νότιο κομμάτι της χώρας. Παράγονται αποκλειστικά λευκά κρασιά, ήρεμα και αφρώδη. 
Ένα από τα πιο διακεκριμένα αγγλικά αφρώδη κρασιά είναι το Nyetimber Classic Cuvée NV. Ανοιχτό χρυσαφί χρώμα, επίμονος αφρισμός, αρώματα ζύμης και μπαχαρικών. Στο στόμα προκαλεί εντύπωση η πολυπλοκότητα, (μέλι, αμύγδαλα, ψητά μήλα) που σε συνδυασμό με την οξύτητα δημιουργούν ένα αρμονικό σύνολο με μακρά διάρκεια. Νομίζω ότι κάποιες μικρές ποσότητες του κρασιού έχουν εισαχθεί και στην Ελλάδα, οπότε αξίζει να το αναζητήσετε.

Όγδοος Όμιλος: Πολωνία

Ακόμη μία χώρα που πρόσφατα μπήκε στον οινικό χάρτη της Ευρώπης. Η καλλιέργεια του οίνου στην Πολωνία ξεκίνησε τον μεσαίωνα από μοναχούς οι οποίοι φύτεψαν ιταλικές κυρίως ποικιλίες σταφυλιών. Η αύξηση της θερμοκρασίας της γης από το 950μ.Χ. μέχρι το 1250μ.Χ. που έμεινε γνωστή ως Medieval Warm Period ευνόησε την εξάπλωση της αμπελοκαλλιέργειας στην Βόρειο και Κεντρική Ευρώπη. Μάλιστα αν κάποιος επισκεφθεί την πόλη του Sandomierz στην νοτιοανατολική Πολωνία μπορεί να δει τα υπολείμματα των πρώτων αμπελώνων της Πολωνίας δίπλα στο μοναστήρι των Φραγκισκανών μοναχών. Σήμερα η κλιματική αλλαγή ευνοεί και πάλι την καλλιέργεια της αμπέλου στις περιοχές αυτές.

Το πλέον χαρακτηριστικό Πολωνικό κρασί το Cuvèe 2014 - Winnica Srebrna Góra παράγεται σε αμπελώνες έξω από την Κρακοβία και είναι blend των ποικιλιών Gewürztraminer (20%), Johanniter (35%), Hibernal (35%) και Solaris (10%). Πέρα από το Gewürztraminer, οι υπόλοιπες ποικιλίες είναι νέες ποικιλίες που είναι συνήθως ανθεκτικές στις ασθένειες και στο ψύχος. Η ποικιλία Johanniter δημιουργήθηκε το 1968 από τον  Johannes Zimmermann στο αμπελουργικό ινστιτούτο του Freiburg, είναι ανθεκτική στους μύκητες και προέρχεται από διασταυρώσεις των ποικιλιών   Riesling, Seyve-Villard, Ruländer, και Gutedel. Η ποικιλία Hibernal δημιουργήθηκε το 1944 από τον Heinrich Birk στο ινστιτούτο αμπέλου του Geisenheim, είναι ανθεκτική στους μύκητες και τα παράσιτα και προέρχεται από τη διασταύρωση των ποικιλιών Seibel 7053 (ερυθρή ποικιλία) και του κλώνου 239 της ποικιλίας Riesling. Τέλος η ποικιλία Solaris δημιουργήθηκε το 1975 και πάλι στο ινστιτούτο οίνου του Freiburg, από τον Norbert Becker, είναι ανθεκτική στις ασθένειες της αμπέλου και είναι διασταύρωση των ποικιλιών Merzling (που με τη σειρά της είναι διασταύρωση των ποικιλιών Seyve-villard 5276 x (Riesling x Pinot gris)) και της ποικιλίας Gm 6493 (που είναι διασταύρωση των ποικιλιών Zarya Severa x Muscat Ottonel). Λαμπερό χρώμα άχυρου. Η μύτη έχει ιδιαίτερη ένταση με αρώματα εσπεριδοειδών (ροζ γκρέιπφρουτ) και τροπικών φρούτων (φρούτα του πάθους, κονσέρβα ανανά και λίτσι) σε ένα ανθικό υπόβαθρο. Το στόμα είναι πλούσιο αλλά και ντελικάτο και απόλυτα ισορροπημένο, αρμονικό.  Ιδιαίτερα ευχάριστο τελείωμα.

Το πρώτο μέρος του άρθρου μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου