Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Κρασί και Μουντιάλ... Μέρος πρώτο

Εντάξει το παραδέχομαι, προτιμώ να πίνω κρασί παρά να παρακολουθώ το παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Παρόλα αυτά υπάρχουν αρκετοί οινοποδοσφαιρόφιλοι που μπορούν άνετα να συνδυάσουν το κρασί με το ποδόσφαιρο, ειδικά μιας που αρκετές από τις χώρες που συμμετέχουν στο Μουντιάλ είναι και οινοπαραγωγικές χώρες. Καθώς λοιπόν πλησιάζουμε στο τέλος του πρώτου γύρου θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε μερικά από τα "ποδοσφαιρόκρασα" που θα μπορέσετε να απολαύσετε καθώς παρακολουθείτε τα υπόλοιπα ματς. 

Πρώτος Όμιλος: Ουρουγουάη

Η τέταρτη σε παραγωγή κρασιού χώρα της Νοτίου Αμερικής (παράγει περίπου 67.000 τόνους κρασιού ετησίως). Η βασική κόκκινη ποικιλία είναι το Tannat που έφτασε στην Ουρουγουάη από τη Γαλλία το 1870 (θεωρείται η εθνική ποικιλία της Ουρογουάης) και λευκή το Albariño που έφτασε ως τη Νότιο Αμερική από την Ιβηρική χερσόνησο το 1954. 

Ένα από τα πιο γνωστά Tannat της Ουρουγουάης είναι το πολυβραβευμένο Bodega Garzón - Single Vineyard Tannat 2015 το οποίο είχα την τύχη να δοκιμάσω στο εξωτερικό. Βαθύ, αδιαπέραστο σχεδόν ιώδες χρώμα και πολύπλοκη αρωματική παλέτα όπου κυριαρχούν τα σκουρόχρωμα φρούτα και τα φρούτα του δάσους σε ένα υπόβαθρο από καπνό και σοκολάτα. Καλοδομημένο στόμα, ιδιαίτερα τανικό, αν και οι τανίνες δεν είναι επιθετικές, παρόλα αυτά θα ξαφνιάσουν στην πρώτη επαφή του κρασιού με τη γλώσσα. Αν παραβλέψουμε τις τανίνες το κρασί δείχνει σχεδόν αμέσως το νεαρό της ηλικίας του, βγάζει σε πρώτο πλάνο έναν έντονα φρουτώδη χαρακτήρα και έχει τρομερή διάρκεια. Δυστυχώς όμως τα κρασιά της Ουρουγουάης δεν εισάγονται στη χώρα μας, οπότε το πιο κοντινό που θα βρείτε σε μονοποικιλιακό Tannat είναι αυτό του κτήματος Alpha.

Δεύτερος Όμιλος: Ισπανία και Πορτογαλία.

Δε νομίζω ότι οι παραπάνω χώρες χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Μιλάμε για δύο από τις πιο δυναμικές οινοπαραγωγικές χώρες της Ευρώπης. Αυτό που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι ότι οι δύο αυτές χώρες διαρρέονται από τον ποταμό Duero όπως λέγεται στην Ισπανία ή Douro όπως λέγεται στην Πορτογαλία και κατά μήκος του αναπτύσσονται δύο οινικές περιοχές η Ribera del Duero (όχθες του Duero) στην Ισπανία και η κοιλάδα του Douro στην Πορτογαλία. Ας δούμε λοιπόν δύο κρασιά από αυτές τις περιοχές.

Μία πολύ καλή εισαγωγή στα κρασιά της Ribera del Duero είναι το Bodegas Alejandro Fernandez -Tinto Pesquera Crianza 2014  που είναι διαθέσιμo και στην Ελλάδα. Μονοποικιλιακό Tempranillo με βαθύ μπορντό χρώμα και ιώδη μηνίσκο. Κομψή μύτη με αρωματική ένταση από σκούρα, φρέσκα και καραμελωμένα φρούτα, βανίλια και γλυκά μπαχάρια με κάποιες βοτανικές νύξεις. Μεταξένιο στόμα με στρογγυλεμένες τανίνες, που ακολουθεί αρωματικά την μύτη. Τρομερά μακρύ και ευχάριστο τελείωμα. 

Ένα από τα κρασιά του Douro που είναι επίσης διαθέσιμο στην Ελλάδα είναι το Quinto Do Crasto - Douro 2008. Παράγεται από ένα blend των ποικιλιών Tinta Roriz, Touriga Nacional, Tinta Barroca και Touriga Franca. Εντυπωσιακό σκούρο ερυθρό χρώμα με ιώδεις ανταύγειες και χαρακτηριστική μύτη με αρώματα ώριμων φρούτων του δάσους. Στο στόμα ξαφνιάζει η φρεσκάδα και η κομψότητα καθώς και η καθαρότητα του φρούτου, μιας που εδώ έχουμε ένα κρασί δεξαμενής. Μέτριο σώμα με πολύ καλή οξύτητα η οποία όμως δεν διαταράσσει την ισορροπία του κρασιού. Το φινίρισμα είναι επίσης κομψό και ευχάριστο. 

Τρίτος Όμιλος: Γαλλία και Αυστραλία

Παλιός και νέος κόσμος συνδυάζονται στον όμιλο αυτό και αυτό που ενώνει αυτές τις δύο χώρες είναι η ποικιλία Syrah, όπως τη λένε στη Γαλλία ή διαφορετικά το Shiraz, όπως τη λένε στην Αυστραλία. Ο θρύλος λέει ότι η ποικιλία αυτή ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι της τον 9ο αιώνα μ.Χ. από την πολή Shiraz του σημερινού Ιράν και σιγά σιγά ταξίδεψε και μέσω του δρόμου του μεταξιού και έφτασε στην Μεσόγειο κι από εκεί στη Γαλλία όπου στην κοιλάδα του Ροδανού βρήκε το νέο σπίτι της (κάτι που δεν αποδεικνύεται επιστημονικά μέχρι τώρα). Στην Αυστραλία το μετέφερε ο James Busby, ο πατέρας του αυστραλιανού αμπελώνα, λίγο μετά το 1830. Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για τις διαφορές του παλιού κόσμου (Syrah) με το νέο κόσμος (Shiraz), αλλά αντ' αυτού ας δούμε δύο χαρακτηριστικά κρασιά που είναι διαθέσιμα στην Ελλάδα.

To Chapoutier Crozes Hermitage Meysonniers 2013 είναι μία από τις πλέον τυπικές εκφράσεις του Γαλλικού Syrah. Ο ίδιος ο Chapoutier είναι μία πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα στο χώρο του κρασιού με μια πολύ συγκεκριμένη οινική φιλοσοφία. Εδώ και χρόνια ακολουθεί την βιοδυναμική καλλιέργεια σε όλα του τα οινοποιεία και προσπαθεί να αποφύγει όσο μπορεί το βαρέλι, ειδικά το νέο βαρέλι μιας που θεωρεί ότι σκεπάζει τα πρωταρχικά χαρακτηριστικά του κρασιού. Το συγκεκριμένο κρασί προέρχεται από έναν αμπελώνα ηλικίας 25 ετών και οινοποιείται με την κλασσική ερυθρή οινοποίηση σε τσιμεντένιες δεξαμενές, όπου και ωριμάζει για 12 μήνες. Πολύ έντονο κόκκινο χρώμα σχεδόν ιώδες. Στη μύτη κυριαρχούν τα αρώματα φρούτων του δάσους,  ανθικά αρώματα (βιολέτα) και πικάντικα μπαχαρικά (πιπέρι). Το στόμα είναι φρουτώδες, γεμάτο, στιβαρό και συμπυκνωμένο με πολύ καλή οξύτητα και πολύ μεγάλο βάθος. 

Το Jim Barry Lodge Hill 2015 από την άλλη είναι ένα τυπικότατο Shiraz Αυστραλίας με βαθύ, αδιαπέραστο ερυθρό, σχεδόν μαύρο χρώμα. Στη μύτη κυριαρχούν σκουρόχρωμα φρούτα και γλυκόριζα σε ένα υπόβαθρο βανίλιας κέδρου και αποξηραμένων βοτάνων. Γεμάτο, συμπυκνωμένο στόμα με παλέτα που ακολουθεί αρωματικά την μύτη, καλοδουλεμένες τανίνες, σχεδόν βελούδινες, και μακρύ φρουτώδες τελείωμα. Δύο εντελώς διαφορετικά κρασιά με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.

Τέταρτος Όμιλος: Αργεντινή και Κροατία

Δύο πολύ ενδιαφέρουσες οινικά χώρες, η μία από τον λεγόμενο παλαιό κόσμο και η άλλη μία από τις πιο χαρακτηριστικές χώρες του νέου κόσμου. Δυστυχώς πολύ δύσκολα θα βρούμε στην Ελλάδα Κροατικά κρασιά, αν και η Κροατία παράγει μεγάλες ποσότητες κρασιού. Η Κροατία παράγει κυρίως λευκά κρασιά (περίπου το 67% της παραγωγής), αρκετά κόκκινα κρασιά (το 32% της παραγωγής) και ελάχιστα ροζέ κυρίως από αυτόχθονες ποικιλίες. Η Αργεντινή από την άλλη είναι μία από τις πιο εμπορικές χώρες στο κρασί που έχει αποδείξει ότι μπορεί να παράγει τόσο αξιοπρεπή κρασιά σε χαμηλές τιμές όσο και πολύ μεγάλα κρασιά. Κυριότερη ποικιλία είναι το Malbec, αλλά καλλιεργούνται επίσης και άλλες, κυρίως γαλλικές ποικιλίες, όπως Syrah, Cabernet Sauvignon, Chardonnay, Viongier και η αυτόχθονη ποικιλία Bonarda.  Στην Ελλάδα κυκλοφορούν πάρα πολλά κρασιά Αργεντινής, ακόμη και σε Super Market.

Το Bibich R6 Riserva 2016, είναι ένα Δαλματικό κρασί από τις ποικιλίες Babic, Plavina, και Lasin. Χρώμα πορφυρό. Έντονα αρώματα από φρούτα του δάσους και χυμό κεράσι. Παρόλα αυτά το στόμα έχει ένα ιδιαίτερα rustic χαρακτήρα, χωρίς ιδιαίτερο σώμα, ενώ στη γευστική παλέτα κυριαρχούν τριτογενή αρώματα, κυρίως μπαχαρικά και καπνός. Πολύ ενδιαφέρον κρασί που όμως δε θα το βρείτε στην Ελλάδα. 

Μπορεί το Malbec να είναι η κυριότερη ποικιλία της Αργεντινής, αλλά εμένα το κρασί που μου έκλεψε την ψυχή είναι το Gran Enemigo Single Vineyard Gualtallary Cabernet Franc 2012. Μιλάμε για το καλύτερο ίσως Cabernet Franc  παγκοσμίως και σίγουρα ένα από τα μεγάλα κρασιά του κόσμου. Ο δημιουργός  Alejandro Vigil, είναι η μεγαλύτερη οινική προσωπικότητα της Αργεντινής ιδιόρρυθμος αλλά και ταλαντούχος, ξεκίνησε το Gran Enemigo σαν ένα side project στο Gualtallary σε υψόμετρο 1400 μέτρων. Το κρασί κυκλοφόρησε σε 4700 φιάλες και μερικές από αυτές έχουν φτάσει και στην Ελλάδα!
Στο ποτήρι ξεχωρίζει το βαθύ πορφυρό χρώμα. Τα αρώματά του είναι έντονα και κομψά με 
ώριμα μαύρα φρούτα, βατόμουρα και μαυροκέρασα, χυμό ρόδι, γλυκά μπαχαρικά, μαύρο πιπέρι και ελαφρές νότες ευκαλύπτου και βοτάνων. Η παλαίωση στο βαρέλι δίνει μια νότα σοκολάτας και βανίλιας. Το στόμα είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο αλλά και κομψό, με τα φρούτα να κυριαρχούν μέχρι τη μεσαία παλέτα και μετά να ξεχωρίζει η οξύτητα.Φοβερά ισορροπημένο κρασί με καλά δομημένες τανίνες και πολύ μακρύ και επίμονο φινίρισμα. Ένα φανταστικό κρασί.

Το δεύτερο μέρος του άρθρου μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου