Οινική ανασκόπηση 2017

Άλλη μια χρόνια φτάνει στο τέλος της, κι όπως κάθε χρόνο, κάθε «καθώς πρέπει» οινικό blog θα δημοσιεύσει τα κρασιά των γιορτών, της χρονιάς κλπ. Το Vinologio, όπως ξαναείπα και πέρυσι τυγχάνει πολύ «καθώς πρέπει» blog, οπότε δεν θα μπορούσε να μην δημοσιεύσει μία οινική ανασκόπηση. Τα κρασιά αυτά δοκιμάστηκαν αρκετές φορές μέσα στη χρονιά, σε οργανωμένες γευσιγνωσίες, σε οινοεστιατόρια, σε wine bars, σε εξειδικευμένες κάβες, είτε ακόμη σε εκθέσεις οίνου και  επισκέψεις σε οινοποιεία, σχεδόν πάντα με παρέα έτσι ώστε να ανταλλάσσονται απόψεις και να γίνεται ένας γόνιμος διάλογος γύρω από κάθε ετικέτα. Επίσης κάποια από αυτά τα κρασιά δεν κυκλοφορούν ακόμη στην αγορά. 

Όπως λέω επίσης γράφω κάθε χρονιά το παρακάτω άρθρο δεν αποτελεί πρόταση αγοράς, ούτε έχει σαν σκοπό την ανάδειξη του «πρωταθλητή» των κρασιών. Η ενασχόληση με το κρασί δεν είναι πρωταθλητισμός. Είναι ανταλλαγή απόψεων και μία πρόκληση για βελτίωση τόσο αυτών που δοκιμάζουν, όσο και των παραγωγών. Τονίζω λοιπόν για ακόμη μια φορά ότι το παρακάτω άρθρο αφορά κρασιά που ικανοποίησαν το οινικό γούστο του γράφοντα, είτε γιατί ήταν κάτι το εξαιρετικό, είτε γιατί ήταν κάτι το πρωτόγνωρο (όσο πρωτόγνωρο μπορεί να είναι ένα κρασί). Επίσης το παρακάτω άρθρο δεν αποτελεί την προσπάθεια προώθησης κάποιου οινοποιείου, ή δικτύου διακίνησης (όπως συνηθίζεται τελευταίως).
Τέλος στη λίστα αυτή περιλαμβάνει μόνο ελληνικά κρασιά, και συμμετέχει μόνο ένα κρασί από κάθε οινοποιείο. Διαφορετικά φοβάμαι ότι η λίστα αυτή θα περιείχε κυρίως κρασιά του διεθνή αμπελώνα.


Καμάρα Pure, Nibus Ritinitis 2016



Μια ιδιαίτερη ρετσίνα, με προδιαγραφές orange wine και τρομερά εκφραστικό στόμα που ταιριάζει απόλυτα με την ελληνική κουζίνα. Εκ πρώτης όψεως το θολό, σχεδόν πορτοκαλί χρώμα δε σε προϊδεάζει για το τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στο μπουκάλι. Στη μύτη κυριαρχούν βότανα και φρύγανα της ελληνικής υπαίθρου (θυμάρι, ρίγανη) αλλά και αρώματα κυρίως πικρών εσπεριδοειδών. Το στόμα είναι ιδιαίτερα πλούσιο και πέρα από τα βότανα και τα εσπεριδοειδή αναγνωρίζει κανείς ώριμα βερίκοκα. Η επίγευση είναι ιδιαίτερα ευχάριστη και μακρά. Συνολικά ένα ιδιαίτερα ισορροπημένο κρασί με ιδιαίτερη γεύση. Βάλτε το δίπλα σε λαδερά, μεζέδες, ψάρια, θαλασσινά, ακόμη και λευκά κρέατα.


Κτήμα Σιγάλας - Καβαλιέρος 2014 

Το έχω ξαναπεί ότι ορισμένες φορές κάποια κρασιά βγαίνουν στην αγορά πολύ πριν να είναι έτοιμα να καταναλωθούν. Το ζήτημα είναι αρκετά περίπλοκο και έχει να κάνει τόσο με την ανωριμότητα της αγοράς, όσο και με τη βιωσιμότητα των οινοποιείων. Εδώ λοιπόν έχουμε ένα κρασί που μόλις άρχισε να ενηλικιώνεται. Χρώμα που πάει προς το ανοικτό χρυσαφί και μύτη χαρακτηριστική της Σαντορίνης, αυστηρή, όπου κυριαρχούν τα εσπεριδοειδή και η ορυκτότητα. Η μαγεία όμως ξεδιπλώνεται όταν το βάλεις στο στόμα, όπου η πολυπλοκότητα και η φινέτσα συναντούν την απόλυτη ισορροπία και το μακρύ τελείωμα. Ένα από τα πλέον απολαυστικά κρασιά που δοκίμασα φέτος. Δυστυχώς όμως ήταν και μία από τις τελευταίες φιάλες.

Κυρ Γιάννη - Αφρώδης Ροζέ Methode Traditionelle 2013



Ένα αφρώδες από 100% ξινόμαυρο που δυστυχώς δεν κυκλοφόρησε ακόμη στην αγορά. Πολύ καλός αφρισμός με επίμονα κορδόνια φυσαλίδων και μύτη με αυτολυτικά αρώματα ζύμης που συμπληρώνονται από ποικιλιακά αρώματα (φράουλας και κόκκινων φρούτων του δάσους). Στο στόμα η οξύτητα ισορροπεί με τα ελάχιστα ζάχαρα και αφήνει μία πολύ μακρά και ευχάριστη επίγευση. 

Κτήμα Αβαντίς - Syrah Freedom 2016

Οφείλω να ομολογήσω ότι ήμουν και παραμένω επιφυλακτικός με τα φυσικά-αθείωτα κρασιά. Κυρίως με ανησυχεί η παλαίωσή τους στο χρόνο και δευτερευόντως με προβληματίζει το ότι δεν είναι όλες οι χρονιές κατάλληλες για την δημιουργία φυσικών κρασιών. Πρέπει το φαινολικό δυναμικό και το αλκοόλ να είναι αρκετά υψηλά, ώστε οι τανίνες και το αλκοόλ να προστατεύουν το κρασί κατά την παλαίωσή του. Το χρώμα είναι βαθύ ρουμπινί με μοβ ανταύγειες, που φανερώνουν την νεαρή του ηλικία. Όταν το δοκίμασα για πρώτη φορά η μύτη ήταν κάπως κλειστή, αναγωγική. Αν του δόσεις όμως λίγο χρόνο η επαφή με το οξυγόνο το ζωντανεύει. Η μύτη πλημμυρίζει από πλούσιο σκουρόχρωμο φρούτο σε ένα ανθικό υπόβαθρο, ενώ το στόμα είναι ζωντανό και συναρπαστικό με κομψές τανίνες και μακρύ τελείωμα. Ξαναλέω ότι είμαι επιφυλακτικός για την παλαίωση του, αλλά ευχαρίστως πίνεται και τώρα. Μία διαφορετική προσέγγιση στην οινοποίηση του Syrah στην Ελλάδα.


Αμπελώνες Θυμιόπουλου - Alta Naoussa 2015

Ο Απόστολος Θυμιόπουλος έχει συνδέσει το όνομά του με το ξινόμαυρο και είναι από τους πρώτους που δοκίμασαν να ξεφύγουν από τις rustique οινοποιήσεις και να δημιουργήσουν ένα νέο στυλ. Όπως είναι προφανές ο Απόστολος είναι ένας τολμηρός οινοποιός που δεν του αρέσει να ακολουθεί την πεπατημένη. Το νέο του οινικό concept η Alta Naoussa, είναι μία διαφορετική Νάουσα από ορεινά αμπελοτόπια. Μιλάμε για ένα κρασί φινετσάτο, αέρινο που θυμίζει τα κρασιά των ορεινών αμπελώνων της Ιταλίας, της Ελβετίας και της Γαλλίας. Το φρούτο είναι ο πρωταγωνιστής με το χαρακτηριστικό μπουκέτο του ξινόμαυρου με βύσσινα και κόκκινα φρούτα του δάσους. Το μέτριο σώμα δε στερείται δομής, ούτε των χαρακτηριστικών τανινών και οξύτητας του ξινόμαυρου. Το τελείωμα χωρίς να είναι μακρύ είναι ιδιαίτερα ευχάριστο. Το κρασί δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη, οπότε θα πρέπει να αναμένετε λίγο ακόμη μέχρι να το δοκιμάσετε.    

Οινοποιείο Δαλαμάρα - Entre deux Grêles 2014

Μία φυσική οινοποίηση Νεγκόσκας από μία χρονιά ιδιαίτερα καταστροφική για την περιοχή της Νάουσας με χαμηλό αλκοόλ. Αν την είχα δοκιμάσει τυφλά θα έλεγα ότι θα είχα να κάνω με μία οινοποίηση Βουργουνδίας. Μιλάμε για φινέτσα και ισορροπία πρωτόγνωρα τόσο για την ποικιλία της Νεγκόσκα, όσο και για την Νάουσα εν γένει. Μία υποψία Brett στην μύτη κάνει το αποτέλεσμα πιο πολύπλοκο χωρίς να γίνεται ενοχλητική. 

Πιερία Ερατεινή - Ερατεινές Ευχές Ερυθρός 2009

Όπως έχω πει πολλές φορές, οι οινόφιλοι συνήθως εστιάζουμε στις κορυφαίες ετικέτες των κτημάτων και αγνοούμε πολλά διαμάντια από τις εισαγωγικές τους ετικέτες. Ξανακοιτάζοντας τις σημειώσεις μου για αυτό το κρασί βλέπω ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κρασί με έντονο ερυθρό ρουμπινί χρώμα, υπερσυμπυκνωμένη μύτη όπου κυριαρχούν κόκκινα φρούτα και δαμάσκηνα με νύξεις μπαχαρικών. Τα αρώματα της μύτης περνάνε και στο στόμα όπου η παλέτα συμπληρώνεται με νύξεις σοκολάτας-κακάο, και μπαχαριών. Το βαρέλι έχει ενσωματωθεί πλήρως στο κρασί. Αξιοσημείωτη η ισορροπία τανινών-αλκοόλ-οξύτητας. Η επίγευση είναι ιδιαίτερα μακρά και ευχάριστη.


Κτήμα Πατεριανάκη - Μελισσινός 2004

Η ετικέτα επάνω γράφει Οίνος Παλαίωσης, αλλά δεν νομίζω ότι όταν εμφιάλωναν αυτό το κρασί οι άνθρωποι του Κτήματος Πατεριανάκη πίστευαν ότι θα αντέξει τόσο καλά στο χρόνο. Πρώτη θετική έκπληξη ο φελλός ο οποίος ήταν σε άριστη κατάσταση. Στο ποτήρι το χρώμα ήταν βαθύ πορφυρό με πορτοκάλι μηνίσκο. Η επόμενη έκπληξη έρχεται πλησιάζοντας το κρασί στη μύτη. Αρώματα βουτύρου, κακάο και αποξηραμένων φρούτων (δαμάσκηνο και βύσσινο) δίνουν μία τεράστια πολυπλοκότητα. Το στόμα ακολουθεί τη μύτη, αλλά τα φρούτα βγαίνουν πιο φρέσκα. Η έντονη οξύτητα ισορροπεί με τις μαλακές τανίνες και το αλκοόλ και η επίγευση είναι ευχάριστη και μακρά. Συνολικά μία αποκάλυψη!

Οικονόμου - Σητεία 1999

Άλλο ένα αντισυμβατικό κρασί. Το χρώμα μπορεί να φαίνεται κουρασμένο με έντονα κεραμιδί μηνίσκο, η μύτη όμως είναι ιδιαίτερα ζωντανή και πολύπλοκη με ώριμα φρούτα, σε ένα υπόβαθρο από ανθικά και βοτανικά αρώματα. Στόμα συμπυκνωμένο, θερμό αλλά και φινετσάτο ταυτόχρονα, όχι πληθωρικό αλλά έντονο, τέλεια ισορροπημένο. Το βαρέλι σχεδόν δεν υπάρχει, τόσο στο στόμα, όσο και στη μύτη, συμβάλλοντας στην κομψότητα του κρασιού. Ιδιαίτερα μακρύ και ευχάριστο τελείωμα. Νομίζω ότι δεν υπάρχει άλλο ανάλογο κρασί σε ολόκληρη την Ελλάδα.


Τσάνταλης - Επιλεγμένη Ραψάνη 1995

Ένα κρασί για σεμινάριο παλαίωσης. Χρώμα βαθύ πορφυρό με τον μηνίσκο να πορτοκαλίζει ελάχιστα. Στη μύτη μια τρομερή πολυπλοκότητα και ένταση, όπου το φρούτο, τα μπαχαρικά και η γλυκόριζα συμπληρώνονταν από γήινα αρώματα (μανιτάρια, forest floor). Στο στόμα μία τρομερή ισορροπία και φινέτσα με την οξύτητα να υποστηρίζει το σώμα και το αλκοόλ. Η επίγευση ήταν τρομερά μακρά και ευχάριστη. Δεν ξέρω αν υπάρχουν άλλες φιάλες διαθέσιμες στο οινοποιείο, αλλά αν το βρείτε κάπου καλοσυντηρημένο μην διστάσετε να το αγοράσετε. Δε νομίζω όμως ότι αξίζει να το ρισκάρει κάποιος με περαιτέρω παλαίωση. Καλύτερα να το απολαύσετε έτσι όπως είναι τώρα. Δεν μπορεί να γίνει καλύτερο.

Υστερόγραφο

Το παραπάνω άρθρο επ’ ουδενί λόγο δεν αποτελεί πρόταση αγοράς. Αποτελεί μια προσωπική οινική καταγραφή. Η δική μου πρόταση είναι να δοκιμάσετε όσα περισσότερα ελληνικά κρασιά μπορείτε και να βρείτε ποια ταιριάζουν στο προσωπικό σας γούστο.

Σχόλια