Απομυθοποιώντας το κρασί... Μέρος Έβδομο

Μύθος ένατος: το λευκό κρασί ταιριάζει με ψάρια, ενώ το κόκκινο με κρέατα, ο Ελληνικός Αμπελώνας.

Τα περισσότερα κρασιά ταιριάζουν με τα φαγητά της χώρας τους και η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτό τον κανόνα. Με τι φαγητά ταιριάζουν τα κρασιά από ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών;
Ταιριάζοντας τις ελληνικές ποικιλίες κρασιού με φαγητό. Από το www.greekwineinsider.com 
Ασύρτικο: Μπορεί να σταθεί δίπλα σε μια τεράστια ποικιλία από πιάτα με θαλασσινά, ψητά ψάρια, αλλά ακόμη και ψητό αρνάκι. Ειδικά τα ασύρτικα της Σαντορίνης είναι το καλύτερο λευκό κρασί για τον παραδοσιακό οβελία. Μία εναλλακτική λύση για το Ασύρτικο, ειδικά όταν θέλουμε να συνοδεύσουμε ψάρια και θαλασσινά είναι μία Ρομπόλα ή ένα Αηδάνι.

Μοσχοφίλερο:
 Ταιριάζει με διάφορα πιάτα, από χορτόπιτες με μυρωδικά στην πιο αυστηρή του έκφραση, μέχρι με 
sushi και πιάτα ανατολίτικης κουζίνας στην πιο αρωματική του έκφραση. Για τις χορτόπιτες, και τις πίτες γενικώς, πάντως μία καλή εναλλακτική θα μπορούσε να είναι και ένας Ροδίτης ή μία Σκλάβα.

Μαλαγουζιά: η απάντηση για το ταίριασμα της Μαλαγουζιάς μας ήρθε πρόσφατα δια χειρός μίας από τους πιο καταξιωμένους οινογράφους παγκοσμίως, της Janis Robinson που θεωρεί ότι η Μαλαγουζιά ταιριάζει με ντολμαδάκια από αμπελόφυλλο. Γενικά δεν τις ταιριάζουν οι έντονες γεύσεις. Θα σταθεί άνετα δίπλα σε τυριά όπως μανούρι ή κατίκι Δομοκού είτε δίπλα σε τηγανητά κολοκυθάκια ή κολοκυθοκεφτέδες.

Αθήρι: Ταιριάζει με τα περισσότερα ορεκτικά της Ελληνικής κουζίνας, όπως και με τηγανιτά ψάρια. Εναλλακτικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μία Ντεμπίνα στην ξηρή της εκδοχή, μία Κυδωνίτσα ή ένα Σαββατιανό.

Βιδιανό: Η κρητικά ποικιλία ταιριάζει ιδιαίτερα με πλούσιες γεύσεις όπως κρεμώδεις λευκές σάλτσες, τάρτες με πράσο και τυριά, λευκά κρέατα και με θαλασσινά. 

Ρετσίνα: Μπορεί η παραδοσιακή ρετσίνα να μην είναι πλέον αντιπροσωπευτική των Ελληνικών κρασιών, αλλά η νέα γενιά από ρετσίνες φτιαγμένες από ΡοδίτηΣαββατιανό και Ασύρτικο μπορεί να ταιριάξει με πολλά παραδοσιακά πιάτα, που έχουν πολύ έντονες γεύσεις, όπως ο παραδοσιακός μπακαλιάρος με σκορδαλιά, πικάντικα λουκάνικα και χταπόδι ξυδάτο.

Ξηρά και Ημίξηρα Ροζέ: Το ροζέ, αν και παρεξηγημένο στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αρχίζει και κερδίζει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών. Οι βασικές ποικιλίες που χρησιμοποιούνται είναι κυρίως το ξινόμαυρο και δευτερευόντως το αγιωργίτικο. Συνοδεύουν τα λαδερά της ελληνικής κουζίνας, αλλά και φρέσκα τυριά.

Αγιωργίτικο:
 Το πολύπλοκο αρωματικό προφίλ του, καλή δομή και μεγάλη ένταση και τα αρώματα από γλυκά κεράσια, γλυκόριζα και ζεστά μπαχαρικά το καθιστούν ιδανικό να συνοδεύσει από ψητά κρέατα μέχρι μαγειρευτά κρέατα πολύπλοκες σάλτσες. Εναλλακτικά δίπλα σε έντονες και πολύπλοκες σάλτσες δοκιμάστε μία ξηρή Μαυροδάφνη μία Μανδηλαριά ή ένα Μούχταρο.


Βλάχικο: η ιδιαίτερη αυτή ποικιλία παράγει ελαφρά κρασιά τα οποία πίνονται ελαφρώς δροσερά και συνοδεύουν από κρύα πιάτα με αλλαντικά μέχρι και πίτσες.

Ξινόμαυρο: Τόσο σκέτο, όσο και συνδυασμό με την Νεγκόσκα (Γουμένισσα) ή το Κρασάτο και το Σταυρωτό (Ραψάνη) το Ξινόμαυρο μπορεί να συνοδεύσει από πιάτα με κιμάδες όπως ο παραδοσιακός μουσακάς, λουκάνικα, ψητά κρέατα (ειδικά αρνί), κόκκινες σάλτσες ενώ ένα παλαιωμένο ξινόμαυρο θα ταίριαζε και με πιο γήινα πιάτα, όπως μανιτάρια.

Κοτσιφάλι: Η κρητική αυτή ποικιλία συνήθως την βρίσκουμε σε χαρμάνια και συνοδεύει πιάτα με κρέας είτε μαγειρευτά με πλούσιες σάλτσες, είτε ψητά, καθώς και τα παραδοσιακά κρητικά λουκάνικα. 


Μαυροτράγανο: Όπως έχει πει και ο Πάρις Σιγάλας, που ουσιαστικά αναβίωσε την καλλιέργεια του Μαυροτράγανου στην Σαντορίνη, "θέλει δίπλα του δυνατά τυριά και κόκκινα κρέατα με έντονες σάλτσες".

Μαυρούδι: Μια όχι και τόσο γνωστή ελληνική ποικιλία που καλλιεργείτε κυρίως στην Θράκη (προσοχή δεν έχει καμία σχέση με το Μαυρούδι της Στερεάς Ελλάδος και της Πελοποννήσου, το οποίο είναι κλώνος του Αγιωργίτικου). Ταιριάζει με μαγειρευτά κόκκινα κρέατα, κρέατα σχάρας, σουτζουκάκια (με την προϋπόθεση ότι θα είμαστε προσεκτικοί με τα μπαχαρικά) και παλαιωμένα τυριά.

Νεγκόσκα: Αν και όπως προαναφέρθηκε συνήθως την βρίσκουμε μαζί με το ξινόμαυρο στα ΠΟΠ κρασιά Γουμένισσας, όταν οινοποιηθεί μόνη της δίνει ένα ενδιαφέρον κρασί που ταιριάζει με πιάτα κυνηγιού, κόκκινα κρεατικά με κόκκινες και πιπεράτες σάλτσες.
Λημνιό: Συνδυάστε το μοσχαρίσια γλώσσα βραστή ή κοκκινιστή, με μπριζόλες από μοσχαράκι γάλακτος, με μοσχάρι ραγού ή με μελιτζάνες με κόκκινη σάλτσα. Αποφύγετε να το συνδυάσετε με έντονες γεύσεις και πολλά μπαχαρικά.

Λημνιώνα: Η θεσσαλική αυτή ποικιλία παράγει φινετσάτα κρασιά με μαλακές τανίνες και ζητά ανάλογα συνοδευτικά. Ταιριάζει απόλυτα με πλούσιες (umami) γεύσεις, με κόκκινες σάλτσες, κόκκινα κρέατα και την ιταλική κουζίνα. Μία καλή εναλλακτική για την Λημνιώνα μπορεί να είναι και ο λιγότερο γνωστός Αυγουστιάτης.

Το πρώτο μέρος του άρθρου με τις ξένες ποικιλίες θα το βρείτε εδώ.

Σχόλια