Οινική ανασκόπηση του 2015

Σε λίγες μέρες το 2015 τελειώνει και ως είθισται, κάθε "καθώς πρέπει" οινικό blog, θα δημοσιεύσει τα κρασιά των γιορτών, τα κρασιά της χρονιάς, τα κρασιά της δεκαετίας και πάει λέγοντας. Επειδή το παρόν blog είναι πέρα για πέρα "καθώς πρέπει", στο παρακάτω άρθρο θα διαβάσετε τα 10 καλύτερα κρασιά για τη χρονιά που πέρασε. 
Όπως λέω κάθε φορά το παρακάτω άρθρο δεν αποτελεί πρόταση αγοράς, ούτε έχει να κάνει με την ανάδειξη του "πρωταθλητή" των κρασιών. Το παρακάτω άρθρο αφορά κρασιά που ικανοποίησαν το οινικό γούστο του γράφοντα, είτε γιατί ήταν κάτι το εξαιρετικό, είτε γιατί ήταν κάτι το πρωτόγνωρο (όσο πρωτόγνωρο μπορεί να είναι ένα κρασί). Επίσης το παρακάτω άρθρο δεν αποτελεί την προσπάθεια προώθησης κάποιου οινοποιείου, ή δικτύου διακίνησης (όπως συνηθίζεται τελευταίως). 

Το παρακάτω άρθρο λοιπόν αφορά κρασιά που δοκιμάστηκαν είτε σε οργανωμένες γευσιγνωσίες, είτε σε επισκέψεις σε οινοποιεία, είτε σε οινοεστιατόρια, σε wine bars, είτε σε εξειδικευμένες κάβες, είτε ακόμη και σε εκθέσεις. Τα περισσότερα από αυτά έχουν δοκιμαστεί όχι μόνο από εμένα, αλλά και από την παρέα του συλλόγου οινοφίλων Κατερίνης, Κάθε χρόνο αυτή η παρέα καταφέρνει να δοκιμάζει περισσότερα από 300 κρασιά. Για να καταφέρει λοιπόν κάποιος να καταλήξει στα 10 κρασιά της χρονιάς χρειάζεται μεθοδικότητα και περίσκεψη. Ο μόνος περιορισμός που έθεσα στον εαυτό μου είναι να υπάρχει μόνο ένα κρασί από κάθε οινοποιείο στην δεκάδα. Κι αυτό γιατί διαφορετικά 2-3 οινοποιεία θα μονοπωλούσαν και τις δέκα θέσεις.

Λευκά

Ανατολικός Αμπελώνας W 2009 (Μοσχάτο). 

Υπάρχει ολόκληρη συζήτηση εδώ και χρόνια για την παλαίωση των λευκών. Μπορεί οι ενημερωμένοι οινόφιλοι γνωρίζουν τις δυνατότητες παλαίωσης των λευκών κρασιών (κάτι που αγνοεί η μεγάλη μερίδα του καταναλωτικού κοινού στην Ελλάδα), αλλά δεν ξέρω κανέναν που θα κρατούσε για παλαίωση ένα κρασί από Μοσχάτο. Τα αδέρφια Σάκης και Μάριος Νικολαΐδης, ιδιοκτήτες του Ανατολικού Αμπελώνα, από καθαρή οινική διαστροφή παλαίωσαν μερικές φιάλες από το W, το entry level κρασί τους από Μοσχάτο. Το αποτέλεσμα όμως τους δικαιώνει. Το χρώμα του κρασιού έχει περάσει στο χρυσαφί, τα αρώματα των τροπικών φρούτων και των ώριμων εσπεριδοειδών σου δημιουργούν την αίσθηση ότι δοκιμάζεις ένα παλαιωμένο Gewurtztraminer, μία αίσθηση που συνεχίζει και στο στόμα. Μέτρια(+) οξύτητα, γλυκό στόμα, λιπαρότητα και μακρά, μακρά επίγευση.
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι οι αδερφοί Νικολαΐδη παλαίωσαν ελάχιστες φιάλες, κάτι που σημαίνει ότι για να δοκιμάσει κάποιος αυτό το οινικό διαμάντι θα πρέπει να παρακαλέσει πάρα πολύ.

Παπαγιαννάκος Μαλαγουζιά Καλογέρι 2010

Για αυτό το κρασί έχω ξαναγράψει στο άρθρο με τα κρασιά του καλοκαιριού. Μιλάμε και πάλι για μια μαλαγουζιά, αλλά αυτή τη φορά τρομερά ασυνήθιστη, εσοδείας 2010, παλαιωμένη μέσα στο μπουκάλι. Η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι η Μαλαγουζιές, με ελάχιστες εξαιρέσεις αυτές του Χρήστου Ζαφειράκη, δεν αντέχουν στη μακροχρόνια παλαίωση. Εδώ έχουμε ακόμη μία εξαίρεση του κανόνα. Χρώμα λαμπερό κίτρινο - χρυσαφί. Μετά από ένα σύντομο αερισμό στη μύτη ανιχνεύει κανείς εξελιγμένα αρώματα κυδωνιού, κερήθρας, μελιού με κάποιες βοτανικές νότες. Στο στόμα η οξύτητα είναι εξισορροπεί το φρούτο, ενώ η επίγευση είναι τρομερά μακρά και ιδιαίτερα ευχάριστη.

Gentilini Robola Cellar Selection 2014



Το κρασί αυτό προέρχεται από έναν αμπελώνα ηλικίας 62 ετών που βρίσκεται στη νότια πλευρά του όρους Αίνου με εξαιρετικά απότομη κλίση, και ασβεστολιθικό έδαφος που δίνει στα σταφύλια μια απίστευτη συμπύκνωση αρωμάτων. Το 20% του κρασιού περνά από βαρέλι. Η παραγωγή ενός τέτοιου κρασιού φυσικά είναι περιορισμένη, μόνο 2,000 φιάλες ετησίως. 
Το χρώμα είναι κίτρινο με πράσινες ανταύγειες, με αρώματα λευκόσαρκων φρούτων, και εσπεριδοειδών. Στο στόμα ξεχωρίζει η λιπαρότητα, το σώμα, η μεταλλική γεύση (προφανώς έκφραση τόσο της ποικιλίας όσο και του του terroir), η οξύτητα και μεγάλης διάρκειας ευχάριστη επίγευση.

Κτήμα Άλφα Sauvignon Blanc Fume 2014


Το κρασί αυτό το δοκίμασα στις Άνοικτές Πόρτες 2015 στο Κτήμα Άλφα. Όπως έγραψα και στο σχετικό άρθρο είναι ένα από τα καλύτερα ελληνικά λευκά κρασιά που έχω δοκιμάσει ποτέ. Ένα κρασί διεθνών προδιαγραφών με χρώμα λαμπερό υποκίτρινο, με πρασινωπές ανταύγειες. Η μύτη είναι ιδιαίτερα βοτανική ενώ στο βάθος μπορεί να διακρίνει κανείς αρώματα εσπεριδοειδών. Στο στόμα μία γευστική έκρηξη συνοδευόμενη από μία υποδειγματική οξύτητα το καθιστούν ένα από τα πλέον πολύπλοκα ελληνικά κρασιά, ενώ η επίγευση είναι μακρά και ιδιαίτερα ευχάριστη. Έχω ήδη αγοράσει ένα Magnum και περιμένω να το ανοίξω μετά από μερικά χρόνια, μιας που θεωρώ ότι έχει μεγάλη πορεία μπροστά του.

Ροζέ

Βίβλινος οίνος Ροζέ 2014



Ένα μοναδικό και σπάνιο κρασί. Προέρχεται από μία άγνωστη μέχρι πριν λίγο καιρό ποικιλία της περιοχής του Παγγαίου την οποία διέσωσε και χαρτογράφησε το DNA της το κτήμα της Βίβλιας Χώρας.  Η ποικιλία αυτή προς τιμήν των Φοινίκων που έφεραν την καλλιέργεια της αμπέλου στην περιοχή, θα πάρει μάλλον το όνομα Βίβλινη άμπελος. Το κρασί μέχρι στιγμής κυκλοφορεί μόνο σε magnum φιάλες. Το χρώμα είναι απαλό ροζέ με σομόν ανταύγειες. Η μύτη είναι μέτρια με νότες από κόκκινα φρούτα (κεράσια, φράουλα) και εσπεριδοειδή, με κάποιες βοτανικές νύξεις.  Παρότι η μόδα προστάζει ροζέ κρασιά με αζύμωτα ζάχαρα, εδώ έχουμε ένα ξηρό κρασί. Το στόμα είναι φρουτώδες με αρκετό όγκο και τραγανή οξύτητα. Η επίγευση είναι μακρά και ευχάριστη.
Έχοντας δοκιμάσει και την κόκκινη οινοποίηση της Βίβλινης Αμπέλου σε μια πρόσφατη επίσκεψη στο Κτήμα Γεροβασιλείου μπορώ να πω ότι η συγκεκριμένη ποικιλία είναι καταπληκτική.


Κόκκινα

Κτήμα Παπαργυρίου Cabernet Sauvignon 2011

Τελευταία γίνεται πολύ συζήτηση για την οινοποίηση ξένων ποικιλιών, κυρίως γιατί τις περισσότερες φορές οι ποικιλίες αυτές δεν προσαρμόζονται στα ελληνικά εδάφη και στο ελληνικό κλίμα. Εδώ έχουμε όμως μία πολύ πετυχημένη οινοποίηση Cabernet Sauvignon. Το κρασί αυτό ωριμάζει για 18 μήνες σε καινούρια βαρέλια barrique (225 λίτρων). Το χρώμα του είναι βαθύ πορφυρό, αδιάφανο. Ενώ αρχικά στο στόμα και στη μύτη κυριαρχεί το βαρέλι, μετά από ένα σύντομο αερισμό το κρασί ανοίγει. Τότε στη μύτη ανιχνεύει κανείς μεγάλη αρωματική ένταση από κόκκινα και σκουρόχρωμα φρούτα. Στο στόμα αυτό που ανιχνεύεται πρώτο είναι οι ρωμαλέες αλλά ώριμες ταννίνες, που χαρακτηρίζουν τα καλά Cabernet. Οι ταννίνες ισορροπούν περίφημα τόσο με την πολύ καλή οξύτητα, αλλά και το υψηλό αλκοόλ (15%). Ο αρωματικός χαρακτήρας της μύτης περνάει και στο στόμα, ενώ η επίγευση είναι πολύ μακρά.
Το κρασί εμφιαλώθηκε αφιλτράριστο για να διατηρήσει όσο το δυνατόν αρώματα και γεύση, οπότε το πιθανό ίζημα στο ποτήρι σας είναι κάτι φυσιολογικό. Ο οινοποιός προτείνει παλαίωση από 8-15 χρόνια (ανάλογα με τη χρονιά).

 Κυρ Γιάννη Parcel 15 Κυκλάμινα 2011


Το συγκεκριμένο κρασί είναι μια πειραματική οινοποίηση του κτήματος Κυρ Γιάννη. Συγκεκριμένα το 2011 (που ήταν μία πολύ καλή χρονιά για την Νάουσα) το κτήμα Κυρ Γιάννη αποφάσισε να οινοποιήσει χωριστά κάποια από τα τεμάχια (blocks) του κτήματος στην Νάουσα. Έτσι προέκυψαν τρία ιδιαίτερα κρασιά από τα blocks 5 (Λίμνη), 9 (Σινιάτσι) και 15 (Κυκλάμινα). Είχα την τύχη να δοκιμάσω και τα τρία κρασιά στις εκδηλώσεις "Νάουσα Η Πόλη του Οίνου 2015". Το block 15 το ξαναδοκίμασα λίγες μέρες μετά, στην ενδιαφέρουσα εκδήλωση των Wine Commanders για το ξινόμαυρο
Μπορώ να πω ότι το κρασί αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό ξινόμαυρο. Ένα σύγχρονο κρασί με έντονα αρώματα κόκκινων φρούτων, αλλά και ανθικά αρώματα. Στο στόμα οι τανίνες του ξινόμαυρου κάνουν την εμφάνισή τους, μαζί με έναν πλούτο κόκκινων φρούτων. Η οξύτητα του ισσοπροπεί υπέροχα με το αλκοόλ και τις τανίννες και παρότι το κρασί είναι νεαρό, είναι ταυτόχρονα και έτοιμο για κατανάλωση. Εντυπωσιακό κρασί, γεμάτο προσδοκίες για το μέλλον. Προς στιγμήν δεν υπάρχουν σκέψεις για πώληση αυτού του κρασιού στην αγορά, οπότε αν σας φέρει ο δρόμος στο Κτήμα Κυρ Γιάννη στην Νάουσα παρακαλέστε να δοκιμάσετε, όχι μόνο αυτό αλλά και τα υπόλοιπα blocks του κτήματος.

Κτήμα Καρανίκα Παλαιά Κλήματα 2006 και 2009


Το κρασί αυτό το δοκιμάσαμε στο κτήμα Καρανίκα στις Ανοιχτές Πόρτες 2015. Αν και το κτήμα επίσημα δεν συμμετείχε στις εκδηλώσεις, ο Laurens (Λαυρέντης για μας) είναι πάντα πρόθυμος να δεχθεί οινόφιλους στο κτήμα του. 
Είναι ένα κρασί ελάχιστης παραγωγής, 100% Ξινόμαυρο, από παλαιούς αμπελώνες, ηλικίας από 60 έως 100 ετών. Από το συγκεκριμένο κρασί δοκιμάσαμε δύο σοδειές, αυτή του 2006 (η οποία δυστυχώς έχει εξαντληθεί) και αυτή του 2009. Στη σοδειά του 2009 το χρώμα ήταν βαθύ ρουμπινί, με χαρακτηριστικά αρώματα δαμάσκηνου, βατόμουρου, βύσσινου, αποξηραμένων φρούτων, μπαχαρικών, μαρμελάδας ντομάτας και δέρματος. Τα αρώματα ακολουθούν και στο στόμα όπου η συμπύκνωση είναι πολύ μεγάλη και τονίζεται παραπάνω ο μπαχαρένιος χαρακτήρας του κρασιού. Οι τανίνες ήταν παρούσες, αλλά όχι επιθετικές και σε συνδυασμό με την οξύτητα προδίδουν ένα κρασί που αντέχει στο χρόνο.  Η σοδειά του 2006 ήταν ακόμη καλύτερη πιο συμπυκνωμένη και πιο ώριμη με καλύτερα ενσωματωμένες τανίνες και πιο μακρά επίγευση. Δυο άριστα κρασιά.

Αϊβαλής Τέσσερα "4" - 2011


Ακόμη ένα από τα κρασιά του καλοκαιριούΤο πιο σπάνιο κι δυσεύρετο κρασί της Νεμέας. Ένα κρασί terroir από έναν αμπελώνα 4 στρεμμάτων με ιδιαίτερα χαμηλή στρεμματική απόδοση (150 με 200 κιλά ανά στρέμμα). Το κρασί παλαιώνει επί 30 μήνες στο βαρέλι και 6 μήνες στο μπουκάλι. Το αποτέλεσμα είναι ένα κρασί που μπορεί να πάει κόντρα σε Ιταλικά και Γαλλικά κρασιά πολλαπλάσιας τιμής
Χρώμα σκούρο πορφυρό. Έντονα αρώματα, τόσο ανθικά (πασχαλιάς και βιολέτας), όσο και αρώματα αποξηραμένων κι ώριμων μαύρων φρούτων, με κάποιες νότες βοτανικότητας και καπνού. Στο στόμα η τρομερή οξύτητα και οι ρωμαλέες τανίνες, εξισορροπούν τα υπερσυμπυκνωμένα φρούτα και προϊδεάζουν για μακροχρόνια παλαίωση. Πιπεράτη επίγευση μεγάλου μήκους. Από τις λίγες φορές που ένα ιδιαίτερα ακριβό κρασί (για τα ελληνικά δεδομένα πάντα, για το εξωτερικό η τιμή του είναι χάρισμα) δικαιολογεί την αξία του.

Επιδόρπιοι Οίνοι

Κτήμα Αβαντίς Princess 2013


Ένα ιδιαίτερο επιδόρπιο κρασί από Syrah, ασυνήθιστο για τα Ελληνικά δεδομένα (αυτά τα κρασιά  αν και προέρχονται από τη Νότιο Γαλλία συνήθως παράγονται στις ΗΠΑ, στη Νότιο Αμερική και στην Νότιο Αφρική). Χρώμα βαθύ πορφυρό. Στη μύτη πέρα από τα σκουρόχρωμα φρούτα υπάρχουν νύξεις από κακάο/σοκολάτα. Στο στόμα είναι υπερσυμπυκνωμένο, με έντονα φρουτώδες χαρακτήρα, πολύ καλή οξύτητα που εξισορροπεί τη γλυκύτητα και νύξεις σοκολάτας και βανίλιας. Επίγευση ιδιαίτερα μακρά και ευχάριστη. Ιδανικά συνοδεύει γλυκίσματα με σκούρη σοκολάτα. 
Δυστυχώς και αυτό το κρασί δε θα βρεθεί εύκολα στην αγορά, μιας που η μεγαλύτερη ποσότητα έχει εξαχθεί στο εξωτερικό. Αν επισκεφτείτε το Κτήμα Αβαντίς υπάρχει η πιθανότητα να βρείτε μερικά τελευταία μπουκάλια!

Σχόλια

  1. Ένα υπέροχο κείμενο με "υποκειμενικα-αντικειμενικη" ματιά.Γιατί μονο οι "Υποκειμενικα,-Αντικειμενικές ματιές" Μας λείπουν.!!!

    Ευχαριστούμε Σπύρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου