Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Τα κρασιά του καλοκαιριού (που μας πέρασε).

Μπορεί ακόμη να μην έχει αρχίσει ο καιρός να θυμίζει φθινόπωρο, ημερολογιακά όμως το καλοκαίρι πέρασε. Το καλοκαίρι είναι μια εποχή χαλάρωσης για τους περισσότερους και μας δίνει την ευκαιρία να επισκεφθούμε άλλα μέρη, να δοκιμάσουμε καινούρια φαγητά και φυσικά να δοκιμάσουμε και καινούρια κρασιά. Μέσα σε αυτό το πνεύμα λοιπόν, και εφόσον η καλοκαιρία κρατάει ακόμη, αναφέρω 10 κρασιά που δοκίμασα αυτό το καλοκαίρι και με εντυπωσίασαν. 

Λευκά

Αναστασία Φράγκου Νέηλυς 2014 (9,80€)

Οι περισσότερες μαλαγουζιές δεν είναι της αρεσκείας μου. Βρίσκω κουραστική την επιτηδευμένη μύτη τους και πολύ αδιάφορο το στόμα τους. Μέχρι τώρα λίγες ήταν οι εξαιρέσεις σε αυτό τον κανόνα. Αυτό το καλοκαίρι βρήκα μερικές ακόμη. Εδώ έχουμε ένα κρασί με χρώμα αχνό κίτρινο με πράσινες ανταύγειες. Στη μύτη ανιχνεύει κανείς αρώματα λευκόσαρκων φρούτων και εσπεριδοειδών πάνω σε ένα ανθικό υπόβαθρο, με κάποιες νύξεις βοτανικότητας. Το στόμα είναι δροσερό, λόγω της οξύτητας, που μπορεί να μην είναι πολύ μεγάλη αλλά είναι σίγουρα ισορροπημένη, με κάποιες πιπεράτες υπόνοιες. Έντονη και ευχάριστη επίγευση εσπεριδοειδών.

Συνεταιρισμός Παραγωγών Ρομπόλας  Κεφαλλονιάς - Brillante 2014

Ένα ιδιαίτερα ευχάριστο Demi-Sec blend (40% Ρομπόλα, 30% Μοσχάτο, 30% Τσαούσι) από την Κεφαλλονιά.  Χρώμα αχνό κίτρινο. Στη μύτη ανιχνεύει κανείς αρώματα λευκόσαρκων φρούτων (μήλο-αχλάδι) και ανανά. Στο στόμα είναι ιδιαίτερα δροσιστικό, λόγω της οξύτητας, ελαφρώς γλυκό (16γρ. ζάχαρα ανά λίτρο), χωρίς να γίνεται ενοχλητικό, ισορροπημένο, φρουτώδες, με μοσχάτα αρώματα. Πολύ καλή σε διάρκεια και ένταση επίγευση. Συνολικά ένα ιδιαίτερο κρασί που μπορεί να το πιει κάποιος και σαν απεριτίφ. 

Ρεπάνης Χρυσός Άγγελος Μοσχοφίλερο Sur Lies 2014

Μια άλλη παρεξηγημένη ποικιλία είναι το Μοσχοφίλερο. Τα περισσότερα κρασιά από Μοσχοφίλερο παρουσιάζουν τον ίδιο λίγο πολύ χαρακτήρα με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εδώ έχουμε μία πολύ καλή εξαίρεση του κανόνα, όπου το κρασί παραμένει στη δεξαμενή με τις φίνες οινολάσπες (αυτό σημαίνει Sur Lies) και αναδεύεται σε τακτά χρονικά διαστήματα (η διαδικασία αυτή ονομάζεται Bâtonnage) κάτι που αυξάνει την πολυπλοκότητα του κρασιού. Χρώμα λευκοκίτρινο με γκριζοπράσινες ανταύγειες. Στη μύτη κυριαρχούν τα αρώματα εσπεριδοειδών και ανθέων σε ένα υπόβαθρο ορυκτών αρωμάτων και κάποιες νύξεις ψημένης ζύμης. Το στόμα είναι ιδιαίτερα πλούσιο στόμα, με πολύ καλή οξύτητα οξύτητα, ισορροπημένο και φρουτώδες. Η επίγευση έχει ιδιαίτερα μακρά διάρκεια. Μια διαφορετική έκφραση του Μοσχοφίλερου.

Σκούρας Viognier Cuvée Larsinos 2014

Το Viognier Eclectique του Σκούρα είναι ένα από τα αγαπημένα μου λευκά κρασιά. Δυστυχώς όμως λόγω περιορισμένης παραγωγής εκεί κάπου στα μέσα του καλοκαιριού εξαντλούνται όλες οι ποσότητες από την αγορά, οπότε πρέπει να βρούμε μία εναλλακτική. Την εναλλακτική εδώ την προσφέρει και πάλι ο Γιώργος Σκούρας με το καταπληκτικό Cuvée Larsinos. Σε σχέση με το Eclectique το Cuvée Larsinos έχει λιγότερο βαρέλι (70% ζυμωμένο και παλαιωμένο σε ανοξείδωτες δεξαμενές και 30% ζυμωμένο και παλαιωμένο σε καινούργια Γαλλικά βαρέλια για 6 μήνες). Το χρώμα του είναι διαυγές κίτρινο με μερικές πρασινωπές ανταύγειες. Στη μύτη ανιχνεύει κανείς έντονα αρώματα βερίκοκου, ροδάκινου και εσπεριδοειδών ενώ τα αρώματα του βαρελιού (ξηροί καρποί και ψημένο ψωμί) είναι διακριτικά και ακολουθούν χωρίς να καλύπτουν τα φρούτα. Στο στόμα τα φρούτα και πάλι κυριαρχούν με μόνη υπενθύμιση της χρήσης βαρελιού κάποιες νύξεις βανίλιας και φουντουκιού. Έντονα πολύπλοκη επίγευση με μεγάλη διάρκεια και ένταση.

Παπαγιαννάκος Μαλαγουζιά Καλογέρι 2010

Αυτό το κρασί θα μπορούσα να πω ότι ήταν η ανακάλυψη του καλοκαιριού. Μιλάμε και πάλι για μια μαλαγουζιά, αλλά αυτή τη φορά τρομερά ασυνήθιστη, εσοδείας 2010, παλαιωμένη μέσα στο μπουκάλι. Η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι η Μαλαγουζιές, με ελάχιστες εξαιρέσεις αυτές του Χρήστου Ζαφειράκη, δεν αντέχουν στη μακροχρόνια παλαίωση. Εδώ έχουμε ακόμη μία εξαίρεση του κανόνα. Χρώμα λαμπερό κίτρινο - χρυσαφί. Μετά από ένα σύντομο αερισμό στη μύτη ανιχνεύει κανείς εξελιγμένα αρώματα κυδωνιού, κερήθρας, μελιού με κάποιες βοτανικές νότες. Στο στόμα η οξύτητα είναι εξισορροπεί το φρούτο, ενώ η επίγευση είναι τρομερά μακρά και ιδιαίτερα ευχάριστη.

Ροζέ

Domaine Kosta Lazaridi Merlot

Επιτέλους ένα ελληνικό ροζέ που προσεγγίζει τα ροζέ κρασιά του Bordeaux. Χρώμα ανοικτό σομόν. Στη μύτη κυριαρχούν αρώματα φράουλας και σμέουρων  με νύξεις εσπεριδοειδών και γλυκιάς καραμέλας, Στο στόμα είναι δροσιστικό, λόγω της πολύ καλής οξύτητας, μαλακό και στρογγυλεμένο, ισορροπημένο αλλά έχει μέτριο σε διάρκεια τελείωμα. Ένα εξαιρετικό κρασί ακόμη και για τις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού.

Κόκκινα

Κτήμα Κατσαρού Valos 2013

Ένα κρασί από 100% Ξινόμαυρο από το κτήμα Κατσαρός. Το χρώμα είναι το τυπικό ερυθρό του Ξινόμαυρου. Στη μύτη εντυπωσιάζουν τα κόκκινα φρούτα με κάποιες νύξεις βοτανικότητας. Στο στόμα η οξύτητα και οι τανίνες εξισορροπούν θαυμάσια με το φρούτο. Μόνα του μειονεκτήματα η σχετικά μικρή σε διάρκεια επίγευση και κάποιες νότες άγουρου φρούτου έχουν να κάνουν κυρίως με το νεαρό της ηλικίας των κλιμάτων (3 ετών κατά την οινοποίηση). Σίγουρα οι επόμενες οινοποιήσεις θα είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές.

Κτήμα Αβαντίς Μαυροκουντούρα 2011

Η Μαυροκουντούρα, ή αλλιώς Μανδηλαριά είναι μία ποικιλία που συναντάμε κυρίως στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους. Εδώ έχουμε έναν κλώνο της ποικιλίας που προέρχεται από την Κύμη της Εύβοιας, την καλλιέργεια του οποίου αναβίωσε ο Απόστολος Μούντριχας. Χρώμα βαθύ ρουμπινί. Μύτη αρχικά κλειστή, μετά από ένα σύντομο αερισμό μας δίνει αρώματα (μέτριας έντασης) ώριμων σκουρόχρωμων φρούτων και γλυκόριζας, με νύξεις μπαχαριών  και βανίλιας. Το στόμα είναι πλούσιο, ισορροπημένο με μέτρια οξύτητα, όχι ιδιαίτερα τανικό, και ακολουθεί αρωματικά τη μύτη. Σχετικά υψηλό αλκοόλ (14%) και φρουτώδης επίγευση με πολύ καλή διάρκεια. Συνολικά ένα πολύ καλό φινετσάτο και ήπιο κρασί.

Αϊβαλής Τέσσερα "4" - 2011


Το πιο σπάνιο κι δυσεύρετο κρασί της Νεμέας. Ένα κρασί terroir από έναν αμπελώνα 4 στρεμμάτων με ιδιαίτερα χαμηλή στρεμματική απόδοση (150 με 200 κιλά ανά στρέμμα). Το κρασί παλαιώνει επί 30 μήνες στο βαρέλι και 6 μήνες στο μπουκάλι. Το αποτέλεσμα είναι ένα κρασί που μπορεί να πάει κόντρα σε Ιταλικά και Γαλλικά κρασιά πολλαπλάσιας τιμής. Χρώμα σκούρο πορφυρό. Έντονα αρώματα, τόσο ανθικά (πασχαλιάς και βιολέτας), όσο και αρώματα αποξηραμένων κι ώριμων μαύρων φρούτων, με κάποιες νότες βοτανικότητας και καπνού. Στο στόμα η τρομερή οξύτητα και οι ρωμαλέες τανίνες, εξισορροπούν τα υπερσυμπυκνωμένα φρούτα και προϊδεάζουν για μακροχρόνια παλαίωση. Πιπεράτη επίγευση μεγάλου μήκους. Από τις λίγες φορές που ένα ιδιαίτερα ακριβό κρασί (για τα ελληνικά δεδομένα πάντα, για το εξωτερικό η τιμή του είναι χάρισμα) δικαιολογεί την αξία του.

Επιδόρπιοι Οίνοι

Κτήμα Αβαντίς Princess 2013

Ένα ιδιαίτερο επιδόρπιο κρασί από Syrah, ασυνήθιστο για τα Ελληνικά δεδομένα (αυτά τα κρασιά  αν και προέρχονται από τη Νότιο Γαλλία συνήθως παράγονται στις ΗΠΑ, στη Νότιο Αμερική και στην Νότιο Αφρική). Χρώμα βαθύ πορφυρό. Στη μύτη πέρα από τα σκουρόχρωμα φρούτα υπάρχουν νύξεις από κακάο/σοκολάτα. Στο στόμα είναι υπερσυμπυκνωμένο, με έντονα φρουτώδες χαρακτήρα, πολύ καλή οξύτητα που εξισορροπεί τη γλυκύτητα και νύξεις σοκολάτας και βανίλιας. Επίγευση ιδιαίτερα μακρά και ευχάριστη. Ιδανικά συνοδεύει γλυκίσματα με σκούρη σοκολάτα. 

Υστερόγραφο.

Το παραπάνω άρθρο επ' ουδενί λόγο δεν αποτελεί πρόταση αγοράς. Αποτελεί μια προσωπική οινική καταγραφή του καλοκαιριού που μας πέρασε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου