Ανοιχτές Πόρτες 2015 Αμύνταιο - Σιάτιστα Mέρος ΙΙ, Κτήμα Άλφα

Κτήμα Άλφα

Δεύτερος σταθμός της επίσκεψής μας, μόλις μερικά χιλιόμετρα από το Κτήμα Καρανίκα, ένα από τα πιο σύγχρονα ελληνικά οινοποιεία, το Κτήμα Άλφα. Ιδρύθηκε το 1997 από τους Μάκη Μαυρίδη και Άγγελο Ιατρίδη. Σχεδόν 20 χρόνια μετά είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ελληνικά οινοποιεία στο εξωτερικό, τα κρασιά του έχουν βραβευθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς και έχουν τύχει αναγνώρισης από οινογράφους σε όλο τον κόσμο.
Στην είσοδο του οινοποιείου.
Στο κτήμα μας υποδέχθηκε η οινολόγος και υπεύθυνη παραγωγής Κάτια Μπέλη, η οποία μας ξενάγησε στις εγκαταστάσεις και μας εξήγησε την φιλοσοφία του κτήματος Άλφα. Οι εγκαταστάσεις είναι υπερσύγχρονες και από τις μεγαλύτερες που υπάρχουν στην Ελλάδα. Η συνολική παραγωγή του κτήματος φτάνει κοντά στις 490.000 φιάλες το χρόνο, και το κτήμα εμφιαλώνει 14 διαφορετικές ετικέτες, οι περισσότερες εν των οποίων εξάγονται στο εξωτερικό. Η αγορά του εξωτερικού είναι πολύ σημαντική, μιας που το κτήμα εξάγει περίπου το 40% της παραγωγής του.
Οι υπερσύγχρονοι οινοποιητές του κτήματος.
Εδώ η λογική της παραγωγής είναι εντελώς διαφορετική από αυτή του Λαυρέντη στο κτήμα Καρανίκα. Όλος ο εξοπλισμός είναι υπερσύγχρονος, οι οινοποιητές είναι προγαματιζόμενοι από ένα κεντρικό πάνελ και τρέχουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα που ρυθμίζει την θερμοκρασία της αλκοολικής ζύμωσης, τις αναδεύσεις και γενικα όλη τη διαδικασία της οινοποίησης. Οι οινολόγοι του κτήματος μπορούν και παρακολουθούν μεσω της τεχνολογίας 24 ώρες το 24ωρο το τι συμβαίνει στο οινοποείο κι έτσι μπορούν να αντιδράσουν ανά πάσα στιγμή όταν διαπιστώσον ότι κάτι δεν πάει καλά. Η τεχνολογία λοιπόν στην υπηρεσία της οινοποίησης.  
Το σύστημα ψύξης των οινοποιητών.
Κάποιοι οινόφιλοι ίσως αντιδρλασουν με την υπερβολική χρήση της τεχνολογίας στην ονοποίηση. Θα πρέπει όμως να θυμηθούμε ότι η τεχνολογία από μόνη της δεν μπορεί να είναι "καλή" ή "κακή". Αυτό που υπάρχει είναι η καλή ή κακή χρήση της τεχνολογίας. Και το αν η χρήση της τεχνολογίας είναι καλή η κακή το μαρτυρά το αποτέλεσμα. Αν η χρήση της τεχνολογίας οδηγήσει στη παραγωγή κρασιών χωρίς ιδιαίτερη ταυτότητα (αυτά που κάποιοι οιόφιλοι τα ονομάζουν τεχνολογικά) τότε σίγουρα μιλάμε για κακή χρήση. Από την άλλη όμως η χρήση της τεχνολογίας μπορεί να βοηθήσει στο να πάρουμε ότι περισσότερο μπορούμε από το σταφύλι και να το μεταφράσουμε σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο κρασί τότε προφανώς η χρήση της τεχνολογίας είναι ευργετική.
Η οινολόγος Κάτια Μπέλλη μας εξηγεί τη διαδικασία της οινοποίησης και τη φιλοσοφία του κτήματος.
Οι άνθρωποι του Κτήματος Άλφα είναι υπέρ της δεύτερης απόψεως. Οινοποιούν με ένα ακραίο τρόπο, με τη βοήθεια πάντα της τεχνολογίας, με σκοπό να πάρουν ότι περισσότερο μπορεί να τους δώσει το σταφύλι τόσο από αρωματικό, όσο και από φαινολικό δυναμικό. Δεν διστάζουν να ρίξουν πολύ χαμηλά τη θερμοκρασία της ζύμωσης, ειδικά στα λευκά τους κρασιά, ρισκάροντας έτσι ακόμη και τη βίαια διακοπή της. Αυτό το ρίσκο όμως αποδίδει καθώς τα κρασιά του κτήματος έχουν έναν ιδιαίτερο αρωματικό και γευστικό χαρακτήρα που τα κάνει ευδιάκριτα στον καταναλωτή.
Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο για το Κτήμα Άλφα είναι η συνεχής ανάπτυξή του. Ήδη δίπλα στο παλαιό κτήριο έχει κτισθεί ένα νέο με σκοπό την αύξηση της παραγωγής στα 1.000.000 μπουκάλια το χρόνο. Μπορεί ένα τέτοιο νούμερο να φαντάζει τεράστιο για τα ελληνικά δεδομένα (ελάχιστα ελληνικά οινοποιεία έχουν τέτοια δυναμική), αλλά αυτή η πολιτική έχει ως στόχο κυρίως την επέκταση της εταιρίας στις απαιτητικές σε ποσότητες αγορές το εξωτερικού. Η κρίση έφερε τη μεγαλύτερη εξωστρέφεια των παραγωγών και την ανάπτυξη νέων αγορών στο εξωτερικό και κάτι τέτοιο φυσικά είναι θεμιτό τόσο για τους παραγωγούς, που εξασφαλίζουν πλέον ένα μεγάλο μέρος των εσόδων τους από τις εξαγωγές, όσο και για το ελληνικό κρασί, που με αυτό τον τρόπο γίνεται όλο και περισσότερο γνωστό στο εξωτερικό.
Η γραμμή συσκευασίας-ετικεταρίσματος.
Μετά το τέλος της ξενάγησης, ακολούθησε μια γευστική δοκιμή όλων των κρασιών του κτήματος, ξεκινώντας από τα κόκκινα και πηγαίνοντας προς τα λευκά. Το κτήμα κατατάσσει τα κρασιά του σε τρεις κατηγορίες την Premium, την Super Premium και την Ultra Premium. Στην κατηγορία Premium, που είναι και η εισαγωγική, υπάρχουν τέσσερις ετικέτες, το AXIA Ερυθρός, που είναι ένα blend Ξινόμαυρο με Syrah και το οποίο παράγεται κυρίως για την αγορά του εξωτερικού σαν εισαγωγή στο Ξινόμαυρο, το Ξινόμαυρο Single Vineyard Σκατζόχοιρος από κλήματα ηλικίας 15-20 ετών, το Syrah  Single Vineyard Χελώνες πάλι από κλήματα ηλικίας 15-20 ετών και η Μαλαγουζιά  Single Vineyard Χελώνες. Από αυτά δεν μπορώ να πω ότι ξεχώρισε ιδιαίτερα κάποιο κρασί αλλά πιο τυπικά και πιο χαρακτηριστικά ήταν το Ξινόμαυρο Single Vineyard Σκατζόχοιρος  και η Μαλαγουζιά  Single Vineyard Χελώνες. Και τα δύο είχαν τυπικά αρώματα και γευστικές παλέτες των ποικιλιών τους. Ειδικά για τη Μαλαγουζιά αυτό θεωρείται ένδειξη της καλής δουλειάς που έγινε κατά την οινοποίηση, μιας που το 2014 ήταν δύσκολη χρονιά για τα λευκά κρασιά στην Ελλάδα, λόγω των ιδιότυπων καιρικών συνθηκών (παρατεταμένες βροχές την εποχή του τρύγου).
Η επόμενη σειρά η Super Premium Περιλαμβάνει τρία κρασιά, το Κτήμα Άλφα Sauvignon Blanc, το Κτήμα Άλφα Rose και το Κτήμα Άλφα Ερυθρός. Από αυτά ξεχώρισαν το Κτήμα Άλφα Sauvignon Blanc και το Κτήμα Άλφα Rose. Το Κτήμα Άλφα Sauvignon Blanc ήταν εντυπωσιακό, με χρώμα υποκίτρινο με πράσινες ανταύγειες, αρωματικό μπουκέτο εσπεριδοειδών και τροπικών φρούτων. Στο στόμα κυριαρχεί η γευστική παλέτα των εσπεριδοειδών, ενώ η λιπαρότητα και η οξύτητα την τονίζουν ακόμη περισσότερο τη μακρά επίγευση. Ένα από τα καλύτερα λευκά κρασιά για τη δύσκολη χρονιά του 2014. Το Κτήμα Άλφα Rose παράγεται πλέον από Syrah, κάτι που διαφοροποιεί τόσο ως προς το αρωματικό μπουκέτο, όσο και στη γευστική παλέτα. Γενικά είναι πολύ πιο ισορροπημένο από ότι στο παρελθόν, με πιο καθαρό στόμα και πιο ξεκάθαρη παλέτα.
Το υπόγειο κελάρι με τα χιλιάδες βαρέλια.
Η τελευταία σειρά περιλαμβάνει επτά κρασιά, το Κτήμα Άλφα Sauvignon Fume, το Κτήμα Άλφα Chardonnay Fume, το Κτήμα Άλφα Ξινόμαυρο Reserve Vieilles Vignes, το Κτήμα Άλφα Pinot Noir, το Κτήμα Άλφα Tannat, το Κτήμα Άλφα One και τον επιδόρπιο οίνο Κτήμα Άλφα-Ωμέγα Όψιμος Τρυγητός. Από αυτά εντυπωσίασαν το Sauvignon Fume, το Ξινόμαυρο Reserve Vieilles Vignes, το Tannat, το Άλφα One και το Άλφα-Ωμέγα Όψιμος Τρυγητός.
Το Κτήμα Άλφα Sauvignon Fume είναι ένα από τα καλύτερα ελληνικά λευκά κρασιά που έχω δοκιμάσει ποτέ. Ένα κρασί διεθνών προδιαγραφών με χρώμα λαμπερό υποκίτρινο, με πρασινωπές ανταύγειες. Η μύτη είναι ιδιαίτερα βοτανική ενώ στο βάθος μπορεί να διακρίνει κανείς αρώματα εσπεριδοειδών. Στο στόμα μία γευστική έκρηξη συνοδευόμενη από μία υποδειγματική οξύτητα το καθιστούν ένα από τα πλέον πολύπλοκα ελληνικά κρασιά, ενώ η επίγευση είναι μακρά και ιδιαίτερα ευχάριστη.
Τα κρασιά έτοιμα για τη δοκιμή.
Το επόμενο κρασί, που είναι κατά την προσωπική μου εκτίμηση το κρασί ναυαρχίδα του κτήματος, το Ξινόμαυρο Reserve Vieilles Vignes 2010, ένα κρασί από αμπέλια ηλικίας σχεδόν 90 ετών. Το χρώμα είναι ρουμπινί χρώμα με κοκκινωπές ανταύγειες. Στη μύτη έχουμε αρώματα δαμάσκηνου, μικρών μαυρων φρούτων και μπαχαρικών, καθώς και κάποιες νύξεις τομάτας. Το σώμα είναι στιβαρό με τανίνες που κάνουν αισθητή την παρουσία τους, τονίζοντας ότι πρόκειται για ένα κρασί φαγητού, πολύ καλή οξύτητα μακρά σε διάρκεια επίγευση. Ένα κρασί που σίγουρα χρειάζεται παλαίωση για τουλάχιστον 5 ακόμη χρόνια.
Το Κτήμα Άλφα Tannat είναι ένα παρεξηγημένο κρασί. Σαν ποικιλία το ίδιο το Tannat είναι τανικό οπότε χρεάζεται πολύ καλή διαχείριση στο βαρέλι, αλλά και αρκετή παλαίωση. Η πρώτη εντύπωση είναι το πορφυρό του χρώμα. Η μύτη είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη, αλλά για να ανοίξει θέλει καλό αερισμό. Διακρίνει κανείς μικρά σκουρόχρωμα φρούτα του δάσους αποξηραμένα φρούτα, μπόλικα μπαχαρικά καθώς  νύξεις δέρματος στο τελείωμα. Στο στόμα αρχικά κυριαρχούν οι τανίνες και το αλκοόλ αλλά στη συνέχεια περνά και ο αρωματικός χαρακτήρας. Η πολύ καλή οξύτητα σε συνδυασμό με τις τανίνες το κάνουν αποκλειστικά κρασί φαγητού. Η επίγευση δεν είναι τόσο μεγάλη σε διάρκεια όσο το Reserve Vieilles Vignes αλλά είναι ιδιαίτερα ευχάριστη. Σίγουρα χρειάζεται παλαίωση, οπότε επιβάλλεται να μείνει κατ' ελάχιστο στο μπουκάλι για άλλα πέντε χρόνια.
Το οινοποιείο του κτήματος.
Το Κτήμα Άλφα One είναι τουλάχιστον για μένα, μία περίεργη περίπτωση. Είναι ένα κρασί μοναδικό και διαφορετικό κάθε χρονιά (εξ ου και η ονομασία One). Η χρονιά που δοκιμάσαμε (2008) είναι μονοποικιλιακός οίνος από 100% Merlot. Γενικά αποφεύγω τα ελληνικά Merlot γιατί πιστεύω ότι με ελάχιστες εξαιρέσεις, τα περισσότερα ελληνικά Merlot είναι κρασιά που βγαίνουν βεβιασμένα με αποτέλεσμα να υπολείπονται σε ποιότητα. Εδώ έχουμε όμως μία από τις εξαιρέσεις, ένα καλοδουλεμένο κρασί με ίσως λίγο παραπάνω βαρέλι απ' ότι του χρειάζεται. Μοναδικό μειονέκτημα η υψηλή τιμή του.
Τέλος ο επιδόρπιος οίνος Άλφα-Ωμέγα ήταν μία ευχάριστη έκπληξη. Ένα blend από Gewurztraminer και Μαλαγουζιά, αποτέλεσμα υπερόψιμου τρύγου. Χρώμα σχεδόν χρυσαφί και αρώματα τριαντάφυλλου, ώριμων βερίκοκων και μαρμελάδας εσπεριδοειδών. Η πολύ καλή οξύτητα ισορροπεί με τα ζάχαρα και το κάνει να πίνεται ευχάριστα, ενώ η πολυπλοκότητα των γεύσεων το κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα μακρά  είναι και η επίγευση.

Συνολικά λοιπόν έχουμε μια πολύ θετική αποτίμηση των κρασιών του Κτήματος Άλφα και οι όποιες ενστάσεις υπήρχαν αρχικά για τον τεχνολογικό χαρακτήρα των κρασιών σίγουρα κάμφθηκαν με τη δοκιμή αυτή. Όπως είπαμε προηγουμένως, η σωστή χρήση της τεχνολογίας, σε συνδυασμό με την πολύ καλή πρώτη ύλη μπορούν να βοηθήσουν έναν παραγωγό να παράγει πραγματικά μεγάλα κρασιά. Φυσικά μία τέτοια πορεία δεν είναι πάντα εύκολη. Θα χρειαστούν και μεγάλα ρίσκα, θα γίνουν και λάθη, αλλά εφόσον υπάρχει το όραμα στο τέλος θα δώσει σίγουρα καρπούς. Και στο Κτήμα Άλφα αυτή η δουλειά που γίνεται  μεθοδικά εδώ και χρόνια έχει αρχίσει πλέον και αποδίδει πραγματικά διεθνούς επιπέδου κρασιά.

Το επόμενο μέρος το άρθρου, για το οινοποιείο Διαμαντή θα το βρείτε εδώ.

Σχόλια