Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Τα γαλλικά κρασιά του Lidl μέρος Ι

Σίγουρα οι περισσότεροι από εσάς κάτι θα ακούσατε τις τελευταίες μέρες για τα γαλλικά κρασιά του Lidl. Και σίγουρα θα αναρωτηθήκατε τι σχέση έχει μια αλυσίδα super market που κυρίως πουλά προϊόντα private label, με το γαλλικό κρασί. Επίσης κάποιοι από εσάς, από περιέργεια και μόνο, θα δοκιμάσατε κάποια από αυτά τα κρασιά. Τι συμβαίνει λοιπόν; 


Για να πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Το γαλλικό κρασί δεν περνά την καλύτερη εποχή του. Η ζήτηση για γαλλικό κρασί, που τα τελευταία χρόνια είχε τονωθεί λόγω Κίνας (οι εξαγωγές κρασιού από τη Γαλλία στην Κίνα διπλασιάστηκαν από το 2009 και μετά), πλέον πέφτει με ταχείς ρυθμούς. Μόνο για το 2014 η πτώση στις πωλήσεις γαλλικών κρασιών και αλκοολούχων ποτών έφτασε το 7,8% σε ποσότητα και 4,8 δισεκατομμύρια ευρώ σε αξία, κυρίως λόγω της πτώσης των εξαγωγών στην κρασιού στην Κίνα. Θα μου πείτε τώρα τι έκανε τόσο Γαλλικό κρασί στην Κίνα; Η απάντηση είναι ότι δεν το έπιναν οι Κινέζοι, απλά δινόταν σαν δώρο σε κρατικούς αξιωματούχους.


Ας αφήσουμε όμως τους Κινέζους αξιωματούχους να κλαίνε για τα γαλλικά κρασιά που χάσανε και ας ξαναγυρίσουμε στην αλυσίδα υπερκαταστημάτων Lidl. Που κολλάει μια αλυσίδα super market στην κατάσταση;
Η απάντηση είναι σχετικά απλή. Η διοίκηση των υπερκαταστημάτων διέβλεψε το κενό που δημιουργήθηκε στην αγορά και κινήθηκε να το καλύψει. Αγόρασε μαζικά γαλλικά κρασιά παζαρεύοντας τις τιμές με τους παραγωγούς. Έφτασε έτσι να γίνει ένας μεγάλος παίκτης στην αγορά του Γαλλικού κρασιού, μιας που πλέον αγοράζει το 5% της συνολικής παραγωγής του κρασιού στο Bordeaux! Φυσικά δεν είναι η μόνη αλυσίδα υπερκαταστημάτων που έσπευσε να ευνοηθεί από την κατάσταση. Το ίδιο έκαναν και άλλες αλυσίδες υπερκαταστημάτων όπως ALDI, Tesco και Carrefour. 

Ας περάσουμε τώρα στα βασικά ερωτήματα: 
α) Διαθεσιμότητα. Η διαθεσιμότητα εξαρτάται από τις ποσότητες που έχουν αγοράσει από τον κάθε παραγωγό. Έτσι π.χ. πολλά από αυτά τα κρασιά ποτέ δεν έφτασαν στην Ελλάδα, μιας που κατευθύνθηκαν σε πιο "ώριμες αγορές" όπως το Ηνωμένο Βασίλειο.
β) Τιμές. Οι τιμές είναι συγκριτικά πιο χαμηλές από ότι σε μία κάβα. Ο λόγος είναι οι μαζικές αγορές μεγάλων ποσοτήτων, που διαφορετικά μάλλον θα έμεναν αδιάθετες στους παραγωγούς.
γ) Παλιότερες χρονιές. Μην περιμένετε να βρείτε πολλές διαφορετικές χρονιές της κάθε ετικέτας. Οι άνθρωποι "σκούπισαν" ουσιαστικά την αγορά και πήραν ότι βρήκαν, δεν έκανα κάποια αυστηρή επιλογή ετικέτας ή/και χρονιάς.
δ) Συντήρηση. Το κλασσικό πρόβλημα όσο αναφορά την αγορά κρασιών από υπεραγορές είναι το οι συνθήκες που συντηρούνται αυτά τα κρασιά. Το μέσο super market απέχει από την λογική της συντήρησης. Ο σκοπός είναι να πουληθούν τα προϊόντα όσο το δυνατόν γρηγορότερα, και όχι να συντηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο κατάστημα.
ε) Ποιότητα. Εδώ θα μπορούσαμε να λέμε πολλά κι επί ώρες. Ήδη έχουν γίνει κάποιες πρώτες εκτιμήσεις της ποιότητας των κρασιών από bloggers όπως οι wine commanders και Cucina di Caruso. Έχοντας δοκιμάσει κι εγώ (μόνος ή με παρέα) αρκετά από αυτά τα κρασιά θα προσπαθήσω να σας δώσω τις δικές μου εντυπώσεις όσο αναφορά την ποιότητα αυτών των κρασιών. 

Λευκά 
  • Château les Tuileries - 2013 - Entre-Deux-Mers AOP Blanc sec, τιμή 3,99€.

Χρώμα κιτρινωπό με μερικές πράσινες ανταύγειες. Μύτη μέτρια (-) που θυμίζει άγουρα φρούτα και εσπεριδοειδή. Στο στόμα εύκολα ανιχνεύει κανείς το άγουρο φρούτο και μία καλή οξύτητα. Δεν πιστεύω ότι θα βελτιωθεί με το χρόνο. Για την τιμή του μία τίμια πρόταση, αλλά δεν μπορείς να το πεις καλό κρασί.

  • Château Perron - 2013 Graves AOP Blanc sec, 5,99€.

Μια μεγάλη απογοήτευση. Έχοντας διαβάσει κριτικές στον ξένο τύπο περίμενα περισσότερα από αυτό το κρασί. Πέρα όμως από τα εξωτικά φρούτα στη μύτη και μία πολύ καλή οξύτητα, δεν υπήρξε κάτι άξιο αναφοράς.
  • Henri Larue - 2008 Hautes-Côtes de Nuits AOP Blanc sec, 7,99€.

Άλλο ένα κρασί με μεγάλες περγαμηνές. Αρχικά η μύτη ήταν κλειστή και αναγωγική. Μετά όμως από ένα μισάωρο άνοιξε και μας έδωσε μέλι και καβουρδισμένους ξηρούς καρπούς (από το βαρέλι).
Το στόμα ήταν ευχάριστο με το έντονο βαρέλι όμως να καπελώνει τα εσπεριδοειδή και να δίνει έναν πιο ξηροκαρπάτο χαρακτήρα. Καλή λιπαρότητα και οξύτητα. Δεν ταιριάζει σε όλους τους ουρανίσκους, κυρίως λόγω του έντονου βαρελιού, αλλά αν δεν σας ενοχλεί το βαρέλι είναι ένα πολύ καλό κρασί για την τιμή του.
  • Riesling Zinnkoepfle Grand Cru - 2011 lsace Grand Cru AOP Blanc demi-sec, 7,99€.


Θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε Dr. Jekyll & Mr. Hyde της δοκιμής. Άνοιξα δύο μπουκάλια με διάστημα 2-3 ημερών και το αποτέλεσμα ήταν εντελώς διαφορετικό. Το πρώτο μπουκάλι το άνοιξα με παρέα συνοδεία ενός Brie με chutney φράουλας. Μας φάνηκε λίγο αλκοολικό στο στόμα, αλλά κατά τα άλλα αρκετά τυπικό των Riesling της Αλσατίας.  Λαμπερό χρυσοκίτρινο χρώμα, μύτη με αρκετό μέλι και κερήθρα, αρκετό πετρόλ καθώς και εσπεριδοειδή. Στο στόμα πέρα από το μέλι και τα εσπεριδοειδή διακρίναμε την λιπαρότητα και μία διακριτική μεταλλικότητα με καλή επίγευση. Το δεύτερο μπουκάλι όμως ήταν εντελώς διαφορετικό. Το κρασί έδειχνε σχεδόν οξειδωμένο, με μία ενοχλητική επίγευση αλκοόλ και με χαμηλή οξύτητα. Δεν ξέρω αν έτυχε ή αν πέτυχε, αλλά μία τόσο ακραία διαφορά μεταξύ δύο μπουκαλιών δεν μπορεί εύκολα να γίνει αποδεκτή. Οπότε δεν μπορεί να αποτελεί πρόταση αγοράς.

Ροζέ
  • Saint Chinian AOP Rosé sec, τιμή 3,49€.

Χρώμα ανοιχτό ροζ. Μύτη ασθενική όπου ξεχωρίζεις κάποια κόκκινα φρούτα. Στόμα ακαθόριστο με μέτριο σώμα. Το μόνο που ξεχωρίζει είναι η πολύ καλή οξύτητα. 

Η συνέχεια με τα κόκκινα κρασιά στο δεύτερο μέρος.
Για το τρίτο μέρος του άρθρου δείτε εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου